Inci’s chai spiced buckwheat pancakes with mango, banana and raw cacao


Scroll naar beneden voor Nederlandse versie

It’s true. I can testify. God does move in mysterious ways! Remember last weeks post? The one where I was whining about being uncertain about what to do next? I wish I could be cool enough to say that within a week I totally got the answer to that haunting question. Unfortunately I did not. However God had another little trick up her sleeve for me. God brought me something better than an answer to my uncertainty. God brought me Inci. Inci is the adorable 5 year old daughter of dear friends of mine. Like any 5 year old girl she is cute, pretty and super curious about life. She loves to play, is happy with the smallest things, adores i-pads and can watch Adele live in concert a million times in a row (F-words and all included!). Unlike most 5 year olds, however, she doesn’t walk yet, uses about 5 to 10 words and has to be fed food through a tube. She also happens to love Chopin and Mozart and sings perfectly in tune. Inci has Down syndrome and quite a few physical and mental complications to go with it. Emotionally and spiritually however she is light years ahead from her peers and even many adults I have had the bad fortune of making my acquintance with. I  babysat her this past weekend and am completely and utterly speechless by the strenght of spirit this little bundle of love possesses.

imageI can’t even begin to imagine what life must be like through her eyes. Living in a body that is totally dependent on the assistance of others for survival. Having to undergo one dreadful operation after the other just to be able to do the things the rest of us take for granted. Like seeing things, holding things, swallowing and walking. Not being able to walk, run and skip is one thing. But the thought of not being able to eat by your own choice in my book would be enough reason to wanna lie down and die. But not Inci. She sits peacefully as I hook her up to the machine that feeds her fluid food three times a day. Smiling, laughing and just playing with the machine’s cord. Although we can’t communicate much through the spoken word I know she understands me and probably internally rolls her eyes at me, or any person, stupid enough to repeat things 2 or 3 times in a slow and baby like way. Believe me, even if I did not utter a single word Inci would understand. Because her communication is the kind that new age addicts longing for “enlightment” endlessly search for. It is purely based on intuition and vibration. I know from the way she huddles next to me when she wants my attention. Seemingly looking totally uninterested around her, but making sure she is just close enough for me to reach out and hug her. I know by the way she recoiles from passersby pretending to be so “progressive” that they have no problem whatsover with the so called “disadvantaged” whilst they pity her and her family on the inside. Inci will not be fooled by the patting of her head , stroking of her chin nor coeing of these charlatans. And, unlike the rest of us who have grown confined by the so called rules of good behavior, she exposes them without hesitation. Openly showing her disdain and embarassing the hell out of these sad subjects of humanity.

imageAnd so just by being around her I am learning a few things myself. Without words she seems to shame me into happiness. She has no direct way of telling me I have been wasting my time feeling sorry for myself, only because I have to make a choice about what I want to do with the rest of my life. A luxury she herself might not have in this lifetime. I am totally flabberghasted by her patience  as I connect  the tubes that will feed her to her small and frail body. It must be the sixtillient time someone is frolicking with her body when she hasn’t asked them to, and quite frankly it would drive me crazy. Despite her uncontrolled movements and tics she doesn’t complain and seems in good spirits most of the time. She never tires of throwing a ball back and forth screaming ,,Oe-one, twoe-hoe, three-hieee!” from the top of her lungs with every throw. And I get bored doing my taxes once every three months…..

imageIt would be easy to write Inci’s zest for life off as a simple case of not having a choice or not being mentally fit enough to know what is going on. I for one do not believe that. Those ignorant enough that do haven’t seen her for themselves. And I mean truly SEEN her. The fire in those eyes is real and tells me there is a spirit so alive, grateful and happy inhabiting that imperfect body she choose to navigate the world with this time round. If anything else that spirit of hers must be oh so strong to be willing to make a sacrifice so big. To live in even greater physical confinement than all of us who accepted the challenge of living on this playground called earth for yet another lifetime. It is my belief that children like Inci don’t really come for themselves. There is nothing they need to really learn here anymore. Their spirits have already reached that state of total surrender, those of us still stuck in the illusion of physical life refer to as enlightenment. These selfless souls come for the rest of us yet seeking to find that freedom they already have. Because pained though Inci may be on the physical realm, spiritually this child is free. Utterly and totally free.

imageAnd so darling Inci, I dedicate this post and recipe to you. Because I see how brave you are and applaud you for it. Because you are gracious enough to learn me a thing or two about life. Because I know you don’t need anything else than love and the best way I know how to show that is through my food. These pillows of joy are for you little angel. And it is my hope that some day you will be physically able to eat them. Not because that will make you a more complete human being, but just so I can see that utter delight and glee on your face while you enjoy them. So here we go. Oe-one, twoe-hoe, Three-hieeee!

Buckwheat being a dryer type of grain this pancake is oke as a treat for Kapha. You just may want to either leave out the mango and banana on top as to not overdo it on the sweet taste or substitute with apple or raisins. This much banana is not a great idea for Pitta as it can be heating on the long run. The smoothness of this pancake coupled with the sweetness of the tropical fruit is great for Vata but they might want to only use spelt flour instead of the dryer buckwheat flour.

Chai spiced buckwheat pancakes with mango, banana and raw cacao

For a whole lot…

  • 85 grams buckwheat flour
  • 2 tablespoons wholegrain spelt flour
  • 2 teaspoons raw cacao
  • 1 heaped teaspoon chai spices made from ground cloves, black pepper, cardemom, fennel, and cinnamon
  • 1/2 teaspoon baking powder
  • 2 tablespoons coconut blossom sugar
  • a pinch of himalaya salt
  • 1 egg
  • 1/2 mashed ripe banana
  • 200 ml almond milk
  • half a medium sized mango in medium thick half moon slices
  • half a banana in medium thick rounds
  • ghee to fry in

Mix alle dry ingredients well in a big bowl. In another bowl mix the egg, mashed banana and almond milk well. Now slowly pour the egg mixture in to the flour mix en mix well.

Heat a frying pan to medium hot and add a teaspoon of ghee. Wait til hot. Now scoop 1 or 2 tablespoons full of batter in to a pancake of about 6 cm in diameter. You should be able to fit 4 to 5 mini pancakes like this in the pan at a time. Before the top of the pancakes dries up press a slice of banana or mango on top. Fry until the bottom of the pancake is golden brown before gently flipping it around using a spatula. Fry this side for another minute or 2 til also golden brown. You can press down on the pancake a bit with your spatula to help caramelize the fruit a little. Remove from the pan en set aside on a warm plate covered with aluminuim foil. Fry all the batter in this way and add some extra ghee inbetween. Serve warm with some vegan raw cacao crème anglaise if you wish.

Vegan raw cacao crème anglaise

Makes about  175 ml

  •  1 ripe banana
  • 20 ml thick coconut milk
  • 1 tabelspoon lemon juice
  • Seeds of  1/2 a vanila pod
  • 1 tablespoon coconut blossom sugar
  • 20 to 30 ml almond milk (depending on the desired consistency)
  • 1/2 teaspoon raw cacao

Mix everything really well in a high speed blender.


Nederlandse versie

Het Engelse gezegde ,,God moves in mysterious ways” is waar! Ik kan er nu uit eerste hand over meepraten. Herinner je je vorige weeks blog nog? Juist ja, die waarin ik liep te klagen over niet weten wat mijn volgende stap in het leven moet zijn.  Het zou heel tof zijn als ik nu kon beweren dat ik binnen een week het antwoord op deze vraag heb gekregen. Helaas is dat niet zo. Maar God had andere plannen met mij. In plaats van mij een antwoord op deze prangende vraag te sturen stuurde zij me iets veel beters. God stuurde me Inci. Inci is het schattige 5 jaar oude dochtertje van goede vrienden van mij. Zoals elk 5 jarig meisje is zij lief, mooi en super nieuwsgierig. Ze houdt van spelen, is met de kleinste dingen blij en dol op i-pads en kan Adele live in concert 100 keer achter elkaar bekijken (inclusief scheldwoorden en al!). Maar anders dan de meeste 5 jarigen loopt ze nog niet, spreekt ze 5 tot 10 woordjes en moet ze via een slangetje haar eten tot zich nemen. Daarnaast heeft ze uitstekende smaak in klassieke muziek, luistert ze enkel naar Chopin en Mozart en kan ze loepzuiver zingen. Inci heeft Down gepaard met een behoorlijk aantal fysieke en mentale beperkingen. Spiritueel en emotioneel streeft ze haar leeftijdsgenootjes, én menig volwassene die ik tot mijn spijt door de jaren heen heb ontmoet, echter lichtjaren voorbij. Ik heb het afgelopen weekend op haar gebabysit en ben stil van de enorme krachtige ziel die in dit bundeltje liefde huist.

Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe het leven er door Inci’s ogen uit moet zien . Levend in een lichaam dat volledig afhankelijk is van de zorg van anderen voor overleving. De ene na de andere pijnlijke operatie moeten ondergaan om simpelweg de dingen te kunnen doen die de rest van ons als vanzelfsprekend zien. Zoals goed kunnen zien, dingen vastpakken, slikken, water drinken en lopen. Niet kunnen lopen, rennen of huppelen daar gelaten. Maar niet zelf kunnen eten zou voor mij als foodie reden genoeg zijn om me heel heel erg zielig te voelen. Maar niet Inci, nee. Ze zit vredig glimlachend in haar wipstoeltje terwijl ik de slangetjes die haar zullen voeden aan haar bevestig. Ze kirt en lacht en sabbelt tevree aan het koord van het apparaat. Alhoewel we niet echt heel goed via het gesproken woord kunnen communiceren weet ik dat ze me heel goed begrijpt. Waarschijnlijk rolt ze van binnen met haar ogen wanneer ik, of elke andere suffe volwassene, dingen 2 tot 3 keer herhalen of in baby taal tot haar praten. Geloof mij, zelfs al zou ik niet één woord met haar wisselen dan nog zou Inci mij begrijpen. Want zij communiceert op de manier waarnaar “new age”verslaafden hunkerend naar “Verlichting” constant naar op zoek zijn. Haar communicatie is puur gebaseerd op intuïtie en vibratie. Dat weet ik wanneer ze, ogenschijnlijk totaal ongeïnteresseerd naast me kruipt op de bank wanneer ze mijn aandacht wil. Net dichtbij genoeg om haar vast te kunnen pakken en knuffelen. Ik weet het wanneer ze op straat zich bruut afweert van voorbijgangers die beweren zo “progressief” te zijn dat ze weg zijn van de zogehete minderbedeelden terwijl ze in hun hart medelijden hebben met haar of haar familie. Inci laat zich niet om de tuin leiden door hun aaien over haar bol of geveinsde zoete woorden. En, ongehinderd door de restricties van beleefd gedrag die wij hebben aangeleerd, zet ze deze charlatans zonder blikken of blozen en zonder pardon openlijk te kijk.

En dus leer ik zoveel alleen door bij haar in de buurt te zijn. Zonder woorden weet ze me mezelf dood te laten schamen over mijn “drama” in het leven. Ze kan me niet rechtstreeks vertellen dat ik mijn tijd verdoe door medelijden te hebben met mezelf. Enkel omdat ik een keus moet maken over hoe ik de rest van mijn leven wil inrichten. Een luxe die zij zelf misschien niet zal ervaren in dit leven. Ik sta perplex van haar geduld als ik de slangen die haar moeten voeden aan haar kleine fraile lichaam bevestig. Het moet de  zoveelste keer zijn dat iemand aan haar zit zonder dat ze erom gevraagd heeft en eerlijk gezegd zou ik er persoonlijk kierewiet van worden. Maar ondanks haar ongecontroleerde bewegingen en tics klaagt ze niet en lijkt ze bijna altijd goede zin te hebben. Ze kan eindeloos een bal heen en weer rollen tussentijds luidkeels ,,E-heeen, Toe-weee, Djrie-hiee!” roepend. En ik verveel me al als ik om de 3 maanden mijn belastingformulieren moet invullen………. 

Het zou al te gemakkelijk zijn om Inci’s “zest for life” af te schrijven als een simpel geval van geen andere keus hebben of niet goed weten wat er gaande is. Ik geloof dat zelf absoluut niet.  En degenen die oppervlakkig genoeg zijn om dat wel te geloven hebben Inci nog niet met eigen ogen gezien. En ik bedoel echt GEZIEN. Het vuur in haar ogen is echt en vertelt mij dat een ziel zo levend, dankbaar en blij in dat imperfecte lichaam, wat ze in dit leven als vehicel heeft gekozen, huist. Die ziel moet zo sterk zijn om voor een dergelijke mega grote opoffering te kiezen. Om in een zelfs grotere beperking te leven dan wij allemaal, die wederom voor een ervaring in deze aardse speeltuin hebben gekozen, moeten doen. Ik geloof dat kinderen als Inci niet meer voor hunzelf komen op aarde. Zelf hebben ze hier niets meer te leren. Hun geesten hebben de staat van volkome overgave, die de rest van ons die nog zo vasthouden aan materie Verlichting noemen, al bereikt. Deze onzelfzuchtige zielen komen voor ons die nog op zoek zijn naar de vrijheid die zij al kennen. Want hoe fysiek beperkt ook Inci’s leven mag lijken, op het spirituele niveau is dit kind vrij. Volledig vrij. 

En dus Inci mijn schatje, draag ik deze post op aan jou. Omdat ik je heel moedig vind en dankbaar ben dat je me wat dingen wil leren over het leven. En omdat ik weet dat je niets anders dan liefde nodig hebt geef ik je dat via dit recept. Deze liefdeskussentjes zijn voor jou engeltje. In de hoop dat je ooit fysiek in staat zal zijn om ze zelf te eten. Niet omdat je dat tot een completer mens zal maken maar gewoon om het genot en plezier op je gezicht te kunnen zien wanneer je van ze smult. Dus daar gaan we dan! E-heeen, Toe-weee, Djrie-hiee!”

Boekweit is een droger type graan dus perfect voor kapha. Wel kunnen ze beter het zoete fruit weglaten of vervangen door appel of rozijnen. Voor Pitta is de grote hoeveelheid banaan niet zo een goed idee omdat het op de lange termijn een verhittend effect heeft op het lichaam. De smeuigheid van deze pannenkoekes in combinatie met de zoete smaak van het tropisch fruit werkt heel goed voor Vata. Alleen kunnen ze beter alleen speltmeel gebruiken in plaats van het drogere boekweitmeel. 


Chai boekweit pannenkoekjes met mango, banaan en rauwe cacao

Maakt heel wat…

  • 85 gram boekweitbloem
  • 2 eetlepels volkoren speltbloem
  • 2 theelepels rauwe cacaopoeder
  • 1 volle theelepel chai specerijenpoeder van gemalen kruidnagel, zwarte peper, kardemom, venkel en kaneel
  • 1/2 theelepel bakpoeder
  • 2 eetlepels kokosbloesemsuiker
  • een snufje himalaya zeezout
  • 1 ei
  • 1/2 geprakte rijpe banaan
  • 200 ml amandelmelk
  • een halve medium mango in medium dikke halve maantjes
  • 1 halve bananen in rondjes
  • ghee om in te bakken

Meng alle droge ingrediënten goed door elkaar in een ruime kom. In een ander kom meng je het ei, de geprakte banaan en amandelmelk ook heel goed. Giet dit eiermengsel langzaam bij de droge ingrediënten en roer goed door.

Verhit nu een koekenpan op medium hoog vuur en verhit 1 theelepel ghee in de pan tot die heet is. Schep steeds van 1 tot 2 eetlepels beslag pannekoekjes van ongeveer 6 cm in doorsnee in de pan. Voor de bovenkant van de pannenkoekjes stolt druk je een plakje banaan of schijfje mango in het beslag. Bak tot de onderkant van de pannenkoekjes goudbruin is en draai dan voorzichtig met een spatel om. Bak deze kant nu 1 tot 2 minuten tot het goudbruin is. Je kan de pannenkoek een beetje platdrukken met je spatel om het fruit licht te carameliseren. Haal uit de pan en hou apart op een warm bord met folie erover heen tot alle pannenkoekjes gebakken zijn. Voeg tussen het bakken door steeds een beetje extra ghee toe aan de koekenpan. Serveer desgewenst  met veganistische rauwe cacao crème anglaise.

Veganistische rauwe cacao crème anglaise

Voor ongeveer 175 ml

  •  1 rijpe banaan
  • 20 ml dikke kokosmelk
  • 1 eetlepel citroensap
  • 1 eetlepel kokosbloesemsuiker
  • Zaadjes van 1/2 vanillestokje
  • 20 tot 30 ml amandelmelk (afhankelijk van gewenste dikte)
  • 1/2 theelepel rauwe cacaopoeder

 Meng alles heel goed in de blender.


2 thoughts on “Inci’s chai spiced buckwheat pancakes with mango, banana and raw cacao

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s